Om er voor te zorgen dat pedagoog S. Rombouts niet vergeten zal worden:
ga naar:http://sigebertus.wordpress.com
Auteur / Beheerder Website
Barmhartigheid verandert de wereld
Uit; parochieblad van de parochies Bunde & Geulle/Moorveld:
Beste gelovigen, hieronder een samenvatting van de toespraak van paus Franciscus bij het eerste Angelus als paus op zondag 17 maart jl.
“Na de eerste ontmoeting verleden woensdag kan ik mij vandaag opnieuw tot u richten! En ik ben blij het op een zondag te doen, de dag des Heren! Op deze zondag brengt het Evangelie ons de geschiedenis van de overspelige vrouw die door Jezus van de terdoodveroordeling gered wordt. De houding van Jezus is treffend: we horen geen woorden van minachting, geen veroordeling, alleen woorden van liefde, erbarmen, die uitnodigen tot bekering. “Ook lk veroordeel u niet; ga heen en zondig van nu af niet meer” (Joh. 8, 11). Wel, broeders en zusters, het gelaat van God is dat van een barmhartige Vader die altijd geduld heeft. Heeft u al eens gedacht aan Gods geduld, het geduld dat Hij met ieder van ons heeft? Dat is Zijn barmhartigheid. Hij heeft altijd geduld, geduld met ons, Hij begrijpt ons, is met ons begaan. Hij wordt het niet moe ons te vergeven als wij met een berouwvol hart naar Hem terugkeren – zoals de verloren zoon. “Groot is de barmhartigheid van de Heer”, zegt de Psalmist. De barmhartigheid verandert de wereld. Een beetje erbarmen maakt de wereld minder koud en meer rechtvaardig. We moeten die barmhartigheid van God, van die barmhartige Vader die zoveel geduld heeft, goed verstaan […]. lk herinner mij toen ik pas bisschop gewijd was, in 1992, en in de parochie Onze Lieve Vrouw van Fatima te Buenos Aires aankwam en men een plechtige Mis opdroeg voor de zieken. lk ben tijdens die Mis gaan biechthoren. En bijna aan het slot van de Mis ben ik opgestaan omdat ik een vormsel moest toedienen. Een bejaarde dame kwam naar mij toe, nederig, heel nederig, meer dan 80 jaar oud. lk keek haar aan en zei: “Grootmoeder – want bij ons worden bejaarde vrouwen zo genoemd – wilt u biechten?”. “Ja” zei ze, “want als de Heer niet alles zou vergeven, zou de wereld niet bestaan.” (..) Dat is wijsheid die van de Heilige Geest komt; de innerlijke wijsheid over Gods barmhartigheid. Vergeten wij dat woord niet: God wordt het nooit moe te vergeven, nooit! Wel, wat is dan het probleem? Het probleem is dat wij het moe worden vergeving te vragen, dat wij geen vergeving willen vragen. Laat ons dat nooit moe worden, nooit! Hij is de liefhebbende Vader die altijd vergeeft, die voor ons allen een barmhartig hart heeft. En laten wij leren voor iedereen barmhartig te zijn. Roepen wij de voorspraak in van de Maagd Maria die Gods Mens geworden Barmhartigheid in haar armen draagt”.
Uit; Parochieleven, weekblad voor de parochiegemeenschap van Bunde, jaargang 57, 2013, nr. 13, blz. 1.
Hoeveel broden heb je?
Vier tafels en een kruis. Dat zijn de onderdelen van de nieuwe hongerdoek 2013 die kort geleden door de Duitse vastencampagne Misereor is vrijgegeven. De kunstenaar, de in Bolivia wonende, maar in Slovenië geboren Ejti Stih, is aan de slag gegaan met de vraag van Jezus aan de apostelen in het evangelie van Marcus in het bekende verhaal van de broodvermenigvuldiging (Mc 6). Hoeveel broden heb je?
Ze zijn met een boot naar een eenzame plaats gevaren, maar veel mensen zijn Jezus gevolgd. Ze hebben honger gekregen en de broodwinkel is ver weg. Jezus heeft medelijden met hen en geeft de apostelen de opdracht voor voedsel te zorgen. Maar hoe? Een jongetje heeft nog vijf broden en twee vissen. U ziet het op de afbeelding linksboven. Ervoor zorgen dat mensen te eten hebben: dat is de opdracht die Jezus geeft. Niet alleen aan zijn apostelen, aan iedereen die in Hem wil geloven. Zorg voor anderen, vooral de armen en behoeftigen: het is het hart van het evangelie, de basis van het christendom. De opdracht voor elke gelovige.
Dat is wat de schilder naar voren wil brengen in de veertigdagentijd. Ook vandaag nog zijn er vele hongerenden in de wereld. Een miljard mensen, schat men. Zelfs meer dan veertig jaar geleden door de toename van de wereldbevolking. Driekwart ervan zijn vrouwen en kinderen. En dat is eigenlijk een schandaal in de wetenschap dat dat eigenlijk helemaal niet nodig is. Onze aarde kan voldoende voedsel produceren! Er kan voedsel genoeg zijn. Het moet alleen worden opgehaald en verdeeld. Beter verdeeld. Solidariteit en gerechtigheid moeten gebeuren. En Jezus is gekomen om leven te geven, leven in alle facetten, leven in overvloed (Joh. 10,10). En hoe de aarde er dan uitziet, zien we rechts onderin. Gelukkige kinderen op tafel zittend, in een korenveld.
In de afbeelding rechtsboven zien we een actualisering van het Laatste Avondmaal. De armen, de gekwetsten, mensen die aan de onderkant leven, aan de rafelrand, zij zijn het die worden uitgenodigd aan de tafel. Mensen overal vandaan, uit alle naties en volken, kinderen en vrouwen. Hen geeft Jezus ‘Brood des levens’. Hen worden de voeten gewassen, zij zijn de belangrijksten in het Rijk der hemelen.
Niet de machtigen van deze aarde, die linksonder worden afgebeeld aan hun tafel. De rijken aan hun overvloedige tafels, de onderdrukkers die alleen aan zichzelf denken, de soldaten met hun dodelijke wapens.
Ook de rijke landen, zegt schilder Ejti Stih in haar verklaring, de vertegenwoordigers van het wereldwijde kapitalisme die alleen maar oog hebben voor nog grotere winsten. Ze zien de naar hen uitgestoken handen van de armen niet eens meer. Ze zien alleen maar zichzelf. Het Bijbelverhaal dat de kunstenaar voor ogen had is dat van Lazarus (Lk 16). Hij staat symbool voor al die kinderen, vrouwen en mannen die ook voor onze huisdeuren, voor onze grenzen bivakkeren, hun handen naar ons uitstrekken voor hulp, voor wat aandacht, voor een boterham. Dat alles wordt bijeengehouden door het kruis, teken van het lijden, maar in het vurige geel ook vooruitzicht op de verrijzenis. Er is brood en vis voor allen. Om onder allen te verdelen.
Vgl. bron: http://www.dederdekerk.nl/index.php/hongerdoeken/overzicht/2532-hongerdoek-2013
Kerkmeester Jo Bloemen z.g.
De uitvaart voor Jo Bloemen z.g. zal zijn aanstaande vrijdag 1 maart om 10.30 uur in de H. Hartparochie van Nieuwenhagerheide. De vooravondmis vindt plaats op de donderdagavond ervoor om 19.00 uur in dezelfde parochiekerk. Bidden wij voor Jo Bloemen!
Kerkmeester J. Bloemen ontving in 2011 de pauselijke onderscheiding Pro Ecclesia et Pontifice,
uit handen van pastoor Freek Jongen.
In memoriam: Jo Bloemen
Met grote verslagenheid hebben wij op zaterdagavond 23 februari jl. geheel onverwacht op 72 jarige leeftijd afscheid moeten nemen van ons dierbaar Kerkbestuurslid Jo Bloemen. Lees het “in memoriam” uitgesproken door pastoor Freek Jongen tijdens de uitvaartmis van Jo op vrijdag 1 maart jl. in de parochiekerk van Nieuwenhagerheide:
“Altijd onderweg”. Twee woorden heel karakteristiek voor het leven van onze dierbare Jo.
Altijd onderweg voor zijn gezin. Jo was een zeer zorgzame huisvader. Voor Jacqueline, de kinderen en kleinkinderen stond hij altijd klaar. Als ze iets nodig hadden, dan regelde Jo het. In het afgelopen jaar stond alles in het teken van de revalidatie van Jacqueline, en was Jo daarbij haar grote steun en toeverlaat. Gastvrij en zorgzaam waren Jo en Jacqueline ook voor de vele kinderen die in de afgelopen jaren bij hen thuis werden opgevangen. Jo was graag onderweg om boodschappen te doen. Hij genoot van winkelen, koken en samen eten. Iedereen kon thuis mee eten. Met de auto werden vele uitstapjes gemaakt. Om een terrasje te pakken, een kop koffie te drinken of een ijsje te eten werden heel wat omwegen genomen door het Limburgse landschap. Met dankbaarheid keek Jo ook terug op de reis naar Rome in maart 2011 die hij bij gelegenheid van zijn 70ste verjaardag aangeboden had gekregen van zijn kinderen en kleinkinderen.
Altijd onderweg voor onze kerk. Jo was bijna dagelijks te vinden in of rondom de kerk in Nieuwenhagerheide, waar hij het aanspreekpunt en de vraagbaak was voor vele parochianen. Als geboren en getogen “jong van Neuenhagerhei” kende hij velen. Als er iets voor onze kerk geregeld moest worden dan deed je op Jo nooit tevergeefs een beroep; hij stond altijd voor je klaar met een wijze raad of een helpende hand. Nooit was hem iets te veel. Altijd bereid om te helpen. Ruim 20 jaar was Jo lid van het Kerkbestuur en meer dan 25 jaar beheerder van ons kerkhof. Ook tijdens de restauratie van onze kerk enkele jaren geleden, en bij de herinrichting van het kerkplein en de begraafplaats in 2010 heeft Jo een belangrijke rol vervuld. De Kapel in het bos aan de Kleikoeleweg had een bijzonder plekje in zijn hart. In de meimaand bad Jo daar dagelijks de rozenkrans en de organisatie van de druk bezochte viering op kerstavond bij de Kapel kwam voor een groot deel voor zijn rekening. Ook had Jo ieder jaar weer opnieuw een belangrijk aandeel in de organisatie van de Sacramentsprocessie. Voor zijn jarenlange trouwe inzet voor onze kerk en samenleving werd Jo bij gelegenheid van Koninginnedag 2011 benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau en ontving hij op 17 december 2011 hier in onze kerk de Pauselijke Onderscheiding Pro Ecclesia et Pontifice.
Altijd onderweg. Als Jo ergens was, dan was hij heel vaak ineens ook weer weg. Onderweg naar het volgende karwei. Zo is Jo ook op zaterdagavond 23 februari jl. ineens van ons heengegaan. Heel plotseling en onverwacht. Op weg naar het Hemels Vaderhuis. En de leegte die Jo bij ons achterlaat is groot. Een groot gemis op de eerste plaats voor Jacqueline, hun kinderen en kleinkinderen, en de vele familieleden, vrienden en bekenden van Jo. Maar zeer zeker ook een groot gemis voor onze parochie. Wij missen met Jo een hardwerkende collega in het Kerkbestuur en een grote steunpilaar van onze kerk. Zijn enorme inzet en betrokkenheid waren van onschatbare waarde. Door alle tranen heen om het plotselinge afscheid van Jo willen wij toch vooral onze grote dankbaarheid uitspreken voor het vele werk dat Jo voor onze samenwerkende parochies heeft verricht. Jo zal met heel veel waardering en bewondering in de harten van velen van ons blijven voortleven als een goede vriend die altijd onderweg was voor onze kerk. Heel veel dank willen wij ook uitspreken naar Jacqueline toe, de stille kracht op de achtergrond, die in de afgelopen jaren aan Jo alle ruimte en mogelijkheden heeft geboden om zich in te zetten voor onze parochies.
En wat de toekomst betreft. We zullen samen verder moeten. Jo zou niet anders willen dat wij met elkaars goede hulp en steun het werk van hem voortzetten.
Jo, onze dank is groot. Het verdriet en het gemis zijn enorm. Maar onze hoop is gericht op een blij wederzien.
Adieë. Bis bei ’t Herregôdje doaboave…..
Zondag 11 april Feest van de Goddelijke Barmhartigheid
Vier op zondag 11 april het ‘Feest van de Goddelijke Barmhartigheid’.
Lees hieronder welke genaden je op die dag mag ontvangen!
Op elke Barmhartigheidszondag is het mogelijk een volle aflaat te ontvangen. Aan de volgende voorwaarden moet worden voldaan: 1. Binnen tien dagen voor 7 april of binnen tien dagen na 7 april gaan biechten (dit geldt in ieder geval voor de Nederlandse Kerkprovincie: het zal praktisch gezien namelijk niet lukken dat zoveel mensen op een en dezelfde dag kunnen gaan biechten). 2. De Heilige Mis bijwonen (vanzelfsprekend!). 3. De dag zelf vieren tere van Gods Barmhartige Liefde. 4. De geloofsbelijdenis bidden. 5. Die dag bidden voor de intenties van de Paus. Als aan deze 5 voorwaarden wordt voldaan: dan worden je de zonden vergeven (schuld door de zonde) en worden de zondestraffen van je weggenomen (de boetedoening vanwege de zonde).
(Tekst uit; Dagboek van Faustina Kowalska S.M.D.M., Goddelijke barmhartigheid in mijn ziel, Nunspeet, 1999, blz. 149.)
Bidprentje Drs. Jean Rouwet
Ontmoeting 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.