Ga naar de website over Anna Terruwe: door op de afbeelding te klikken…
Auteur / Beheerder Website
Pfarrer Albin Rutz & Karl Wenzinger tauschen Pfarrhaus (2013)
BAZENHEID. Albin Rutz heisst der neue Pfarrer von Bazenheid, Gähwil und Kirchberg. Karl Wenzinger, heutiger Pfarrer, wechselt nach Gais, wo Albin Rutz heute tätig ist.
«Bereits per 1. Januar 2013 wird ein neuer Pfarrer das Pfarrhaus in Bazenheid beziehen und für die Seelsorgeeinheit Bazenheid–Gähwil–Kirchberg wirken.» Dies vermeldet das «Pfarreiforum» in der jüngsten Ausgabe. Der neue Pfarrer heisst Albin Rutz. Er wuchs in nächster Nähe zu seinem neuen Wirkungsort auf: mit elf Geschwistern in Dreien, Gemeinde Mosnang. Geboren wurde er 1968 gar im Hebammenhaus in Bazenheid.
Karl Wenzinger nach Gais
Seit März 2010 wirkt Albin Rutz als Mitarbeitender Priester in der Seelsorgeeinheit Gäbris. Just dort, wo Karl Wenzinger, heutiger Pfarrer von Bazenheid, Kirchberg und Gähwil, per Anfang 2013 seine Tätigkeit als Kaplan aufnehmen werde. Dies berichtete jüngst die Appenzeller Zeitung. Als Pfarreibeauftragter für Gais werde er dort wohnen und auf seinen Wunsch als Kaplan wirken. Am Samstag und Sonntag, 24. und 25. November, finden – nach elfjähriger Tätigkeit in der Region – die Abschlussgottesdienste von Pfarrer Karl Wenzinger statt, wie der Webseite der Seelsorgeeinheit zu entnehmen ist.
19 Jahre Niederlande
Albin Rutz muss aus staatskirchenrechtlicher Sicht noch in den einzelnen Kirchgemeinden gewählt werden, heisst es im «Pfarreiforum» weiter. Der Wahltermin steht noch nicht fest. Die Seelsorgeeinheit blickt guten Mutes in die Zukunft – «wird sie doch auch weiterhin von einem bestens harmonierenden Seelsorgeteam betreut werden». Albin Rutz lernte einst einen handwerklichen Beruf, war aber «beseelt vom Wunsch, eine soziale Tätigkeit auszuüben». Inspiriert von Begegnungen in Taizé (F) und anderen Glaubenserfahrungen führte ihn sein Weg nach Holland. Dort trat er einer katholischen Glaubensgemeinschaft in Maastricht bei und begann ein Theologiestudium. Im November 1998 wurde er zum Diakon und im Mai 1999 zum Priester geweiht. Danach war er bis 2005 als Kaplan und bis 2010 als Pfarrer in Eindhoven tätig. Nach 19 Jahren in Holland zog es ihn wieder zurück in die Schweiz. (red.)
Bron: http://www.tagblatt.ch/ostschweiz/stgallen/wil/wv-la/Pfarrer-tauschen-Pfarrhaus;art263,3149082
Albin Rutz verlässt das Appenzeller Mittelland (2012)
Der katholische Priester und Seelsorger Albin Rutz hat im Gottesdienst vom Sonntag 1. Juli 2012 die Pfarreiangehörigen in Kenntnis gesetzt, dass er die Pfarreien Teufen-Bühler-Stein und Gais per Ende November 2012 verlassen wird.
Albin Rutz kam im Frühjahr 2009 nach 20 Jahren Auslandsaufenthalt in Holland zurück in die Schweiz mit der Absicht, in seiner Heimat als Seelsorger und Priester zu wirken. Laut Mitteilung der Kirchenverwaltung gab es für ihn immer auch die Möglichkeit, nach einer sogenannten «Pastoralen Einführungsperiode» einen Wechsel in ein neues Arbeitsfeld zu machen. Nun hat er sich entschieden, auf Jahresende 2012 die Seelsorgeeinheit Gäbris zu verlassen.
Neue Aufgabe in Sicht
Der Bischof habe ihm eine neue Perspektive gegeben, die er als Chance für seinen weiteren beruflichen Weg sehe, heisst es weiter in der Mitteilung. Wo im Bistum seine nächste Pfarrstelle sei, werde zu einem späteren Zeitpunkt mitgeteilt.
Viele Menschen reagierten betroffen über seinen Entscheid, dessen Gründe nicht allen verständlich seien, heisst es in einer Stellungnahme von Diakon und Pfarreileiter Stefan Staub auf der Homepage der Kirchgemeinde Teufen-Bühler-Stein. Das Ordinariat bemühe sich darum, bald wieder einen Priester für die Pfarreien zu finden.
Zurückblickend zeigt sich Albin Rutz dankbar für das Unterwegssein mit Menschen in den verschiedensten Lebenssituationen, aber auch wertschätzend gegenüber seinen KollegInnen und MitarbeiterInnen im Seelsorgeteam und in den verschiedenen Pfarreien. pd.
Hier geht’s zu weiteren Informationen auf der Homepage der Kirchgemeinde Teufen-Bühler-Stein Nord
Bron: http://www.tposcht.ch/news/albin-rutz-nimmt-abschied-vom-appenzeller-mittelland/
Leren lezen met Frater Rombouts
Door Wil van Ham
Met een groot feest vieren de fraters van Tilburg in 1894 het vijftig jarig bestaan van de congregatie, die in 1844 door pastoor Zwijsen (de latere bisschop en aartsbisschop van Den Bosch en Utrecht) was opgericht. Het fraaie jubileumboek ‘Gouden jubeljaar’ kijkt met voldoening terug en stelt met voldoening vast dat al veel bereikt is. Achter in het boek staat een foto van een mooie tekening van het moederhuis aan de Gasthuisstraat.
Ook zijn er afbeeldingen van de twaalf huizen waar de orde inmiddels ‘nevenvestigingen’ tot stand heeft gebracht. Als frater Rombouts twee februari 1900 op zeventienjarige leeftijd bij de fraters in het noviciaat treedt, zijn de grondvesten gelegd voor een voorspoedige expansie van het rooms katholieke volksonderwijs. De eerbiedwaardige Zwijsen is in 1877 gestorven, maar in de fraterhuizen zijn dan nog genoeg fraters die de wordingsgeschiedenis zelf hebben meegemaakt.
Samen hebben ze gestreden voor de…
View original post 480 woorden meer
Frater Rombouts vergeten?
Om er voor te zorgen dat pedagoog S. Rombouts niet vergeten zal worden:
ga naar:http://sigebertus.wordpress.com
Barmhartigheid verandert de wereld
Uit; parochieblad van de parochies Bunde & Geulle/Moorveld:
Beste gelovigen, hieronder een samenvatting van de toespraak van paus Franciscus bij het eerste Angelus als paus op zondag 17 maart jl.
“Na de eerste ontmoeting verleden woensdag kan ik mij vandaag opnieuw tot u richten! En ik ben blij het op een zondag te doen, de dag des Heren! Op deze zondag brengt het Evangelie ons de geschiedenis van de overspelige vrouw die door Jezus van de terdoodveroordeling gered wordt. De houding van Jezus is treffend: we horen geen woorden van minachting, geen veroordeling, alleen woorden van liefde, erbarmen, die uitnodigen tot bekering. “Ook lk veroordeel u niet; ga heen en zondig van nu af niet meer” (Joh. 8, 11). Wel, broeders en zusters, het gelaat van God is dat van een barmhartige Vader die altijd geduld heeft. Heeft u al eens gedacht aan Gods geduld, het geduld dat Hij met ieder van ons heeft? Dat is Zijn barmhartigheid. Hij heeft altijd geduld, geduld met ons, Hij begrijpt ons, is met ons begaan. Hij wordt het niet moe ons te vergeven als wij met een berouwvol hart naar Hem terugkeren – zoals de verloren zoon. “Groot is de barmhartigheid van de Heer”, zegt de Psalmist. De barmhartigheid verandert de wereld. Een beetje erbarmen maakt de wereld minder koud en meer rechtvaardig. We moeten die barmhartigheid van God, van die barmhartige Vader die zoveel geduld heeft, goed verstaan […]. lk herinner mij toen ik pas bisschop gewijd was, in 1992, en in de parochie Onze Lieve Vrouw van Fatima te Buenos Aires aankwam en men een plechtige Mis opdroeg voor de zieken. lk ben tijdens die Mis gaan biechthoren. En bijna aan het slot van de Mis ben ik opgestaan omdat ik een vormsel moest toedienen. Een bejaarde dame kwam naar mij toe, nederig, heel nederig, meer dan 80 jaar oud. lk keek haar aan en zei: “Grootmoeder – want bij ons worden bejaarde vrouwen zo genoemd – wilt u biechten?”. “Ja” zei ze, “want als de Heer niet alles zou vergeven, zou de wereld niet bestaan.” (..) Dat is wijsheid die van de Heilige Geest komt; de innerlijke wijsheid over Gods barmhartigheid. Vergeten wij dat woord niet: God wordt het nooit moe te vergeven, nooit! Wel, wat is dan het probleem? Het probleem is dat wij het moe worden vergeving te vragen, dat wij geen vergeving willen vragen. Laat ons dat nooit moe worden, nooit! Hij is de liefhebbende Vader die altijd vergeeft, die voor ons allen een barmhartig hart heeft. En laten wij leren voor iedereen barmhartig te zijn. Roepen wij de voorspraak in van de Maagd Maria die Gods Mens geworden Barmhartigheid in haar armen draagt”.
Uit; Parochieleven, weekblad voor de parochiegemeenschap van Bunde, jaargang 57, 2013, nr. 13, blz. 1.
Ontmoeting 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.