Weer online

WordPress had afgelopen week deze website uit de lucht gehaald.

Na een vriendelijk verzoek wat er mis mocht zijn gegaan kreeg ik als antwoord dat er een fout was opgetreden in een automatisch spam mechanisme programma. Nou zeg! Goed dat ik het weet!

Met andere woorden het automatisch werkende spam mechanisme krijgt de schuld. De techniek, niet de mens achter de techniek.

De boodschap van 25 januari van O.L. Vrouw aan Marija

Dierbare vrienden,
 
Allereerst treft u hierbij de boodschap van 25 januari aan van O.L. Vrouw aan Marija.
 
Dierbare vrienden, iedereen beseft inmiddels dat dit een uitzonderlijke en moeilijke tijd is. O.L. Vrouw zegt dat we nooit meer teruggaan naar wat wij “normaal” noemen. Laten we God danken voor al het goede dat we wel nog hebben. De goede God geeft graag aan dankbare mensen en laten we ook danken namens al diegenen, die er nooit aan denken om God te danken.
 
Dan willen we iets zeggen over het vaccineren. Veel mensen aarzelen of zijn huiverig om zich te laten vaccineren. Wat zeggen Jezus en Moeder Maria hierover?

Al in 2010 heeft Jezus gewaarschuwd dat er een door mensen veroorzaakte pandemie zou komen. Deze wordt veroorzaakt door de “wereld-elite” met als doel de wereldbevolking te verminderen. Jezus waarschuwde toen al om niet in te gaan op de wereldwijde vaccinaties. (cfm. Boek van de Waarheid 26-10-2010) [Alhoewel ik twijfel aan boodschappen van MDM wil ik ze u niet onthouden,red.]
 
Nu het in deze corona-tijd zover is, raadt Jezus opnieuw aan om je niet te laten vaccineren, omdat in deze vaccins geheime stoffen zitten. De z.g. RNA-vaccins, maken gebruik van je genetisch materiaal dat je DNA verandert. Ze beïnvloeden dus rechtstreeks het genetisch materiaal van de mens. Dat betekent dus: genetische manipulatie. Tot nu toe was dit verboden en werd als iets crimineels beschouwd. Dit vaccin is problematisch in termen van gezondheid, moreel en ethisch opzicht. In tegenstelling tot eerdere vaccins is de genetische schade onomkeerbaar en onherstelbaar.
 
De in het vaccin aanwezige nanodeeltjes zijn een groot gevaar. Ze gaan niet meer weg uit je lichaam. Ze kunnen je via 5G microgolven beheersen en je immuunsysteem vernietigen. Dit zijn de middelen, die de Antichrist zal gebruiken om de mensen te controleren. Dit alles lijkt sciencefiction, maar de bedenker van dit alles is Satan en hij maakt gebruik van veel mensen, die hem dienen. Hij wil de wereldheerschappij naar zich toe trekken door de ene wereldregering, door één wereldgodsdienst en één wereldmunt.
 
Het toch aanvaarden van het vaccin is een grote zonde en moet gebiecht worden. We zouden dit liever niet aan u schrijven. Jezus heeft echter gezegd: als men de Covid-19 vaccinatie accepteert, ondanks dat men op de hoogte is van de veranderingen in het DNA in zijn lichaam, zal God hem verantwoordelijk houden voor het risico dat hij heeft genomen door het vaccin te nemen.
 
En ook als je dit weet over het vaccin ben je verplicht om je medemens daarvoor te waarschuwen, anders maak je jezelf schuldig aan zijn zonde door jouw nalatige schuld. De gevaren van het vaccin heeft Jezus geopenbaard in boodschappen, vooral in de laatste 2 maanden, aan John Leary, ziener in de Verenigde staten, die al jarenlang boodschappen vanuit de Hemel krijgt. (website: www.johnleary.com )
 
Lieve mensen, een jaar geleden kon niemand zich de huidige toestand voorstellen. Ook nu lijkt het nog onwerkelijk en veraf, maar dit alles is echt heel dichtbij. Wat kunnen we doen? Doen wat Moeder Maria zegt: “Bid, bid, bid en blijf bidden.” Het gebed is werkelijk ons enige en meest krachtige wapen. Een week geleden, op 18 januari, gaf O.L. Vrouw een heel duidelijke en verhelderende boodschap over de tijd waarin we leven, wat er op korte tijd gaat gebeuren, wat God van ons verwacht, en wat onze hemelse Moeder ons sterk aanraadt. We hebben de boodschap van 18 januari voor u vertaald en als bijlage * bij deze brief gevoegd. U kunt deze boodschap, nr. 1273, ook terugvinden op: https://www.dievorbereitung.de
 
Tenslotte: misschien zult u zeggen: “Kan God dit niet verhinderen?” Jezus gaf antwoord op die vraag: “De mensheid heeft zich te ver van God verwijderd. Ze luistert niet naar Mijn vermaningen en naar de boodschappen, die mijn Moeder op zoveel plaatsen in de wereld gegeven heeft. Daarom laat ik het toe, vooral vanwege het grote kwaad van de vele abortussen.” Dierbare vrienden, hopelijk gaan de mensen als ze lijden op de knieën en weer bidden. Laten we God danken voor ons Geloof, want we hebben gebouwd op een vaste Rots. Laten we een voorbeeld proberen te zijn in liefde tot God en in naastenliefde; dat werkt!

De Boodschap van Maria, hier in PDF-bestand

* Bijlage: hier in PDF-bestand

Bron: Nieuwsbrief van het Medjugorje-Centrum per email ontvangen
 

Oorlogsdagboek Daniël Maes, deel 1

Samenvatting:

Het feit dat pater Daniël Maes sinds 2010 in een klooster in Syrië woont kwam hem al op brede belangstelling van de media te staan. Al voordat de oorlog in Syrië begon, houdt Maes een dagboek bij dat hij iedere week rondstuurt aan zijn contacten in Europa. Het wordt direct in een aantal talen vertaald door betrokken vrijwilligers. Uit die journaals duikt regelmatig informatie op in de Europese pers. Daniël Maes is intussen een bekende Vlaming geworden en wordt vaak geïnterviewd. Ook door Nederlandse media waaronder het Algemeen Dagblad. Maes’ journaals hebben inmiddels zo’n enorme omvang gekregen en bevatten dermate veel informatie dat redigeren noodzakelijk bleek voor de boekuitgave. Het verhaal speelt zich af tussen het leven in het klooster en de oorlog in Syrië. Zijn leven is de laatste jaren zeker niet zonder gevaar geweest. Maandenlang is het dorp Qara, waar Maes’ klooster staat, bezet geweest door 60.000 jihadi’s. We weten hoe een vergelijkbare situatie is afgelopen voor de Nederlandse pater Frans van der Lugt. Tot nu toe is Maes er wonderwel vanaf gekomen. Dat maakt hem tot vrijwel de enige getuige van de oorlog in Syrië die een constante blik biedt en ons kan vertellen wat er precies gebeurt. Naar verwachting wordt het oorlogsdagboek van Daniël Maes in twee of drie delen uitgeven, waarvan het eerste in oktober 2017 verschijnt. – https://www.bol.com/nl/p/poetin-assad-hebben-ons-leven-gered-1-2010-2013/9200000080195300/

ReactNieuws's avatarReactNieuws

Syrië, Assad, Rusland, de Amerikanen, ISIS, jihadisten, duizend bommen en granaten… U heeft er ongetwijfeld de afgelopen jaren al over gehoord, tenzij u op de maan leefde – en dan bedoelen we niet de maansikkel van Turkije dat eveneens een vuile rol speel(t)(de) tijdens de oorlog in Syrië. Neen, fragmenten van het dagboek van pater Daniël Maes verschenen nu en dan ook op deze nieuwswebstek. Uitgeverij de Blauwe Tijger uit Groningen nam het initiatief om al die fragmenten te bundelen in een prachtig boek dat aanstaande zondag, 1 oktober verschijnt. Hieronder de beschrijving van het boek zoals het verscheen op hun webstek, maar wie in Vlaanderen het boek wil bestellen kan dat eenvoudig door naar de webwinkel van onze goede vrienden van Rechtse Rakkers te surfen. KLIK HIER OM TE BESTELLEN.

Daniël Maes – Poetin en Assad hebben onze levens gered
260 pagina’s
Uitgeverij de Blauwe Tijger
ISBN 9789492161420

View original post 210 woorden meer

De waarheid achter covid 19

Brief Pater Daniel, 22-1-2021, met o.a. de waarheid achter covid 19

  • Het feit dat pater Daniël Maes sinds 2010 in een klooster in Syrië woont kwam hem al op brede belangstelling van de media te staan. Al voordat de oorlog in Syrië begon, houdt Maes een dagboek bij dat hij iedere week rondstuurt aan zijn contacten in Europa. Het wordt direct in een aantal talen vertaald door betrokken vrijwilligers. Daniël Maes is intussen een bekende Vlaming geworden en wordt vaak geïnterviewd. Ook door Nederlandse media waaronder het Algemeen Dagblad. – bol.com

Goede Vrienden,

Ruim ’n halve eeuw geleden vroeg een van mijn broers mij als jonge priester om eens te komen spreken voor een grote groep bejaarden. Hij was toen secretaris van het OCMW (Openbare Commissie voor Maatschappelijk Welzijn), dat in onze gemeente een groot bejaardenhuis en een weeshuis beheerde. Hij is inmiddels overleden. Hij was erg begaan met de noden van de bewoners en klaagde er toen al over dat er maatschappelijk zo weinig aandacht was voor de echte noden van de mensen. Eigenlijk, zo zei hij, wordt van mij alleen maar gevraagd dat ik het juiste formulier op de juiste wijze invul. Er was echter in die tijd gelukkig nog een groep zusters die met veel liefde en toewijding voor de bejaarden en de weeskinderen zorgde. Zij baden regelmatig het rozenhoedje waaraan vele bejaarden graag deelnamen. Verder was er een priester op rust die dagelijks de Eucharistie vierde, waaraan ieder vrij kon deelnemen. Tenslotte kon iedere bezoeker vrij in- en uitlopen en dikwijls namen kinderen hun oude vader of moeder voor een namiddag mee naar huis. Overigens was het toen nog de gewoonte dat vele ouderen door hun kinderen zelf werden opgevangen, zoals dit ook bij ons gebeurde.  Als weduwe kwam grootmoeder (van vaders kant) gewoon bij ons groot gezin en kreeg ze bij ons de “beste kamer”. Als kinderen schilden wij samen met haar de aardappelen.

Wat ik die namiddag verteld heb weet ik niet meer, maar ik herinner me nog goed dat ik een luchtige toespraak wilde houden met als voornaamste bedoeling de bejaarden te bemoedigen vanuit hun menselijke waardigheid. Onze waardigheid als mens hangt niet af van onze rijkdom, onze kennis, onze vaardigheden of onze mogelijkheden enzovoort. Vanaf onze conceptie hebben we allen de volle menselijke waardigheid omdat God ons geschapen heeft naar zijn beeld. Ook ons oud of ziek zijn, doet in niets afbreuk van onze waardigheid. Wij blijven voor altijd Gods beeld in ons bewaren en daarmee de volle menselijke waardigheid. Het was bijzonder bemoedigend voor mij om te zien hoe de bejaarden, waarvan de meesten in een rolstoel zaten, voortdurend knikten, niet als gelovigen die tijdens de zondagspreek in slaap vallen, maar als aandachtige toehoorders en met een brede glimlach. Na afloop zei mijn broer: “Herman (mijn doopnaam), proficiat, ge hebt dat goed gedaan”. Vanuit zijn bekende humoristische instelling, voegde hij er echter aan toe: “Nu moogt we wel niet denken dat iemand iets verstaan heeft van wat ge gezegd hebt, want ruim de helft van hen  is potdoof en de rest is half doof!” We konden er beiden hartelijk om lachen. De bejaarden genoten ervan dat een jonge priester met brede gebaren die namiddag een toespraak hield voor hen, alsof zij deelnemers waren aan een belangrijk congres.

Is dit een verhaal uit een nog erg primitieve tijd van het Vlaamse volk? Neen, dit is een beeld van de bloeiperiode van onze welzijnszorg, waarbij de menselijke noden nog centraal stonden. Ik heb alle waardering voor de edelmoedige inzet van het verzorgend personeel in onze tijd. Zij wijden zich helemaal toe aan een verzorging die gericht is op de behoeften van de patiënten. En dan wordt plots van hogerhand een beleid opgelegd dat in de meest barbaarse maatschappij niet eens denkbaar zou zijn: bejaarden moeten afgesloten worden van hun geliefden. Terwijl hun eenzaamheid al hun grootste lijden was, moet hen nu als het ware de definitieve nekslag gegeven worden. Ondertussen wordt het ene technische snufje na het andere ingevoerd alsof ze daarop zaten te wachten. In de jaren 80 van de vorige eeuw, toen ik retraites predikte voor onze missionarissen in Zaïre, was er in Lolo (Evenaarsprovincie) een jongen die wegens kinderverlamming zich in het zand voortbewoog met twee houten blokken. ’s Morgens vroeg was hij de eerste die me toe wuifde en met een brede glimlach een “mbote sango” (goede morgen pater) toeriep. Hij was ook altijd omringd door andere kinderen. Is er nu één regeringsleider of directeur van een verzorgingsinstelling die denkt dat een bejaarde omwille van zijn elektrische rolstoel, maar afgesloten van zijn kinderen, veel gelukkiger is dan deze jongen? Moeten bejaarden in de verschrikkelijkste eenzaamheid sterven om de waanzin van de vierde industriële revolutie van een elite te realiseren en ieder restje menselijkheid onder hoogtechnologische machines te laten verpletteren? Is de bejaarde niet meer waard dan alle gesofisticeerde machines van de verzorgingsinstelling samen? De grote, diep gelovige Engelse econoom, E. F. Schumacher (+ 1977) waarschuwde de wereld in de jaren 70 al: hou het leven op mensenmaat, hou het klein, “small is beautiful”. Sindsdien is de algemene ontwikkeling van de samenleving echter steeds meer de tegenovergestelde richting uit gegaan. En nu heeft een kleine wereldelite van miljardairs de kans gegrepen om onder voorwendsel van een virus, zoals we ieder jaar beleven, een totale breuk met het verleden te realiseren met een radicale ontkenning van God, zijn schepping en de waardigheid van de mens.  Ze worden daarin gesteund door corrupte regeringen, corrupte wetenschappers, corrupte universiteiten en een tot op het bot corrupte mediawereld, zoals je zelf dagelijks uit onze kranten en TV kunt opmaken. Gelukkig zijn er ook nog anderen, onafhankelijke wetenschappers die moedig tegen de algemene stroming ingaan, dikwijls met groot gevaar voor hun naam, werk en leven. Deze weerstand krijgt geen toegang tot de gewone media maar blijft wereldwijd wel groeien. De vraag blijft: hoe is het mogelijk dat door een hysterische angst zovele mensen aanvaarden dat de waardigheid van de mensen vernietigd wordt onder het voorwendsel van “de zorg voor de volksgezondheid”?

*******

We geven een verslag (bijlage in het PDF bestand) van de meeste projecten die we vanuit de vereniging De Mensenzoon” in Libanon konden opzetten (mede dank zij de financiële steun van velen van jullie!). De Libanese bevolking is werkelijk in nood. Volgt een beschouwing vanuit de “Wijsheid van de woestijn” (deel 2) over de strijd tegen onze slechte gedachten, die de oorzaak zijn van veel ellende in ons leven. Verder zoeken we naar “De waarheid achter covid 19”. Neen, we beweren helemaal niet de hele waarheid ontdekt te hebben, maar toch wel enkele sluiers te kunnen oplichten. Er zullen vermoedelijk nog vele “lijken uit de kast vallen”. Hopelijk zal het dan nog niet te laat zijn om op te staan en onze vrijheid en waardigheid terug in handen te nemen. Onder ”En dit nog” krijg je een “quo vadis” met een uitstekend overzicht van de militaire en politieke situatie in Syrië en een schat aan kostbare informatie over corona en de geopolitiek.

Lees hier verder in PDF;

Het leven van Dora Visser II

Drieëndertig jaar droeg zij de wondetekenen van Christus in haar lichaam. Een zaligverklaringsproces van Dorothea Visser (1819 – 1876) is in gang gezet. 

dora-visser-en-haar-kamertje

Foto met op de achtergrond: het kamertje van Dora Visser

Dorothea Visser werd geboren in 1819 in Gendringen, even ten zuiden van Doetinchem in de Achterhoek. Het meisje was, mede door invloed van haar grootmoeder, diepgelovig. Op haar achtste levensjaar vastte ze al eens in de veertig dagen.

Als het uit een zeer arm gezin afkomstige meisje twaalf jaar is, gaat ze als hulp in dienst bij een boer. Ze wordt getrapt door een koe en houdt daar een beenwond aan over die later ongeneeslijk blijkt te zijn. Met de gezondheid van het meisje gaat het langzaam maar zeker steeds slechter. De wond in haar been wordt regelmatig uitgebrand, een zeer pijnlijke behandeling. De wonde veroorzaakt verlammingen in het onderlichaam van het meisje. Ondanks of juist dankzij haar lichamelijke problemen zoekt Dorothea nog meer steun in het geloof. Ze bidt veel en vaak onafgebroken tot Maria.

Op 1 december van het jaar 1843 ontvangt ze de stigmata. Dora bloedt aan haar hoofd, borst, handen en voeten. Zij zegt vooruit dat de bloedingen alleen nog op Goede Vrijdag, de feestdagen en de Kruisvinding (3 mei) en Kruisverheffing (14 september) zullen voorkomen. En dat gebeurt ook. Ze voorspelt dat haar beenwond geneest. Ook dat gebeurt na jaren vol lijden.

De bloedingen en de voorspellingen van Dorothea Visser worden nieuws in kerkelijk Nederland en besloten wordt tot een proef op de som, in aanwezigheid van medische en kerkelijke deskundigen. Men wil weten of de bloedingen echt of slechts een verzinsel zijn. De handen van Dora worden verbonden en verzegeld. De bloedingen gaan echter gewoon door.

De jonge kapelaan Kerkhof uit Gendringen ontfermt zich over Dorothea. Als hij pastoor in Kloosterburen in Groningen wordt, gaan Dorothea en Johanna Visser mee. Als Dorothea in 1876 in Olburgen overlijdt, besluit pastoor Kerkhof het religieuze gedachtengoed van Dora op te schrijven. Zijn dagboek wordt pas heel lang na zijn dood ontdekt door een journalist van de Gelderlander.

De afgelopen jaren gebeurde er veel rond Dora. Er verscheen een journalistiek boek over het leven van Dorothea Visser en de dagboekaantekeningen van de pastoor werden gebundeld. Ondertussen werd er een ‘Stichting Vrienden van Dorothea Visser’ opgericht en het zaligverklaringsproces op gang gebracht. Het graf op het oude kerkhof van Olburgen groeide uit tot een plek waar dagelijks mensen komen bidden en uiteindelijk belandde het verhaal bij twee filmmakers. Floris Wolvetang en Tino Goedings, twee Achterhoekse beeldend kunstenaars die ook als filmmakers hun sporen ruimschoots hebben verdiend, raakten geïnspireerd door het dagboek ‘De gestigmatiseerde Dorothea Visser’ van pastoor Kerkhof.

Ze maakten er een film van, ze raakten steeds meer gebiologeerd door de persoon van Dora Visser.

De DVD van de film is te bestellen bij:
De ‘Stichting Vrienden van Dora Visser’, Luykenhof 16, 6981 JK Doesburg; of per e-mail: doravisser@gmail.com. (Met de groeten van pastoor Geudens)

Website van de Stichting: www.doravisser.com

Bron tekstfragmenten; vgl. “Film over de heilige van de Achterhoek’, Ko van Gelderen, in Katholiek Nieuwsblad, 07-01-1997.

Leuvenheim, 13 september 2018, Pastoor Geudens